Het is 1753 als Hendrik van Utenhove als burgemeester van Montfoort een achtkantige molen bouwt die nog steeds als één van de stadsbepalende gezichten van het Utrechtse Montfoort geldt. Deze achtkantige bovenkruier was op dat moment nog vrij nieuw, maar werd vanwege zijn grote capaciteit later veelvuldig in Nederland gebouwd. Of de molen op dat moment al een naam had is niet bekend, maar vermoedelijk in het begin van de 19e eeuw heeft de molen de naam 'De Valk' gekregen. Helaas is de oorsprong van de naam nog niet volledig verklaard. |
Goede tijden door monopolieOp het moment dat de molen werd gebouwd, gold deze als 'dwangmolen'. Dat wil zeggen, eenieder in de omgeving was verplicht zijn graan bij deze molen te laten malen. Voor deze molen gold alleen een graanmonopolie. Andere Montfoortse molens, die veel kleiner van omvang waren hadden het recht om grutten of olie te malen. Lange tijd heeft de molen met behulp van dit dwangrecht mogen malen. Verzoeken om opheffing van andere molenaars, zoals in het jaar 1812, mochten niet baten. Pas in 1822 besloot Koning Willem I het dwangrecht af te schaffen, zodat elke molenaar de vrijheid kreeg om datgeen te malen wat rendabel was. |
![]() |
![]() |
Molen in vervalDoor afschaffing van dit dwangrecht werd de concurrentie onder molenaars zwaarder. Het gevolg is dat de molen regelmatig van eigenaar verandert en omdat er aan de molen weinig werd verdiend, was er ook geen geld voor onderhoud. Daarnaast werd steeds meer graan in grote fabrieken vermalen. Het gevolg: de molen raakte in verval. Wie de molen nu in zijn volle glorie ziet staan draaien, kan zich niet voorstellen, dat deze er ooit zo vervallen heeft uitgezien en zelfs als varkensstal is gebruikt.
|
Gelukkig besloot Andre Versteegen, een plaatselijke projectontwikkelaar de molen te kopen en deze in zijn oude glorie te herstellen. Maar met als onderscheid, dat buitenkant met kap volledig als molen werd gerestaureerd, maar dat het interieur voor bewoning geschikt werd gemaakt. Omdat de kosten ook in die functie voor een particulier te hoog opliepen is de molen in 1984 verkocht aan de huidige eigenaar, de stichting ' Utrechtse Molens'.
Hoewel aan de buitenkant de molen er volkomen functioneel uitziet, ontbreekt aan de binnenkant het grootste gedeelte van het draaiwerk. Malen is dan ook niet mogelijk. Tenminste nog niet, want met uw hulp behoort dit op afzienbare termijn weer tot de mogelijkheden. En u kunt daarbij helpen. Meer informatie daarover vindt u op onze pagina: Stichting "Molen de Valk". Daar staat ook hoe u in het bezit kunt komen van ons jubileumboekje '250 jaar Molen De Valk' waarin u meer leest over de geschiedenis van deze molen, molens in het algemeen en leuke anekdotes.